SpołeczeństwoWobec rosnącej frustracji wielu pracowników o niższych kwalifikacjach próbuje wyjść z postawy biernej. Analizują przyczyny swojej złej sytuacji materialnej i podejmują heroiczne, indywidualne próby poprawy własnego losu. Problem polega na tym, że działają wyłącznie w ramach reguł narzuconych przez system kapitalistyczny. Ze względu na ograniczoną świadomość klasową, rzadko dostrzegają, że system jest z założenia zaprojektowany tak, by ich eksploatować. Zamiast kwestionować reguły gry, próbują grać w nią jeszcze ciężej.
Artykuł Olega T. Palamarchuka „Интеллект в помощь интеллекту” (2021) to klasyczny manifest antropocentryzmu z czasów, gdy wielomiliardowe modele językowe dopiero zaczynały ujawniać swój prawdziwy potencjał. Autor konsekwentnie broni tezy, że myślenie jest wyłącznym przywilejem „mechanizmów białkowych” – czyli człowieka.
We współczesnym dyskursie lewicowym i futurystycznym zauważalna jest silna tendencja, którą można określić mianem „technologicznego fetyszyzmu planowania”. Opiera się ona na deterministycznym założeniu, że historyczne niepowodzenia modeli gospodarki planowej wynikały niemal wyłącznie z niedostatków ówczesnej mocy obliczeniowej oraz braku cyfrowej transmisji danych.
